Kitabı bitirdim, ancak üzerinden iki gün geçince tekrar elime alıp bazı sayfalarını baştan okudum. Benim Olağanüstü Akıllı Arkadaşım öyle bir kitap ki her şeyi yarım bıraktırabilir ama siz elinizden bu kitabı bırakamazsınız. Şimdi tam hatırlayamıyorum ama iki ay önce bu kitabı alacaklarım listesine dahil etmiştim, nereden gördüm nasıl karar verdim dediğim gibi hatırlamıyorum. Listeme eklediğim bir kaç kitap daha sonra alınmak üzere listemden çıktı, ancak bu kitap çıkmadı. Hatta ikincisinin de çevrilmiş olduğunu görünce listeme onu da dahil ederek iki kitabı birden aldım.

Kitap Napoli'nin ara mahallelerinden birinde yetişen iki kızın öyküsü aslında. İki arkadaş diyemeyeceğim ilk etapta. Çünkü bu iki kız el ele karanlığa giden bir merdivenden çıkarken gerçekten arkadaş oluyorlar. Lenu ve Lila (ona sadece Lenu böyle hitap ediyor) aynı mahallede doğmanın katkısıyla beraber şekilleniyorlar.  İlk çocukluk yıllarında mahallelerinde bulunan her çocuk gibi onlar da masallardaki canavardan yani Don Achille'den korkuyorlar. Çocuklar... Ama yıllar ilerliyor, Lila mahallede kalırken Lenu mahallenin dışına çıkıyor. Yeni insanlar, yeni arkadaşlar, yeni yerler keşfediyor. Ama Lila'dan kopamıyor. Lila eğer bir işi başarmak için çalışırsa Lenu'nun da içinden aynı şeyi yapmak geliyor. Eğer Lila yoksa Lenu da sıkılıyor. Yani Lenu'nun içinde öyle bir Lila oluşuyor ki, onsuz her şey anlamsız geliyor.





Kitap boyunca düşündüm. Ben aynı şartlarda olsaydım Lenu mu olurdum Lila mı? Karar vermesi güç. Lenu her zaman alttan alan ve sabır gösteren taraf. Lila ise hep yapmak istediği şeyi yapan, istediğini elde eden, mahalledeki herkesten daha farklı düşünen biri. Lenu'nun zaman zaman içinden geçirdiği üzere 'kötü biri o'.

Bilmem... Belki de.
Ama sanırım bunu hikayenin geri kalanında anlayabileceğim.


kitabı bitirdikten sonra yaptığım ilk şey Everest Yayınları'na mesaj atmak oldu. Mesajın konusu tahmin edilebilir aslında; "3. kitabı ne zaman basacaksınız?"

Yani Napoli Romanları serisi öyle bir seri. Okuyun, okutun...