EZGİ'NİN İZLERİ

Ufak Tefek Cinayetler dizisini izlemeye başlayalı bir sezon olmuş. Salı günü sezon finali ile ekrana ara verecek olan ve herkesin katili merak ettiği dizi ile alakalı ilk bölüm analizi yapmış ve o zaman ölenin 4 kadından biri olacağını düşünmediğimi söylemiştim. Şimdi geriye dönüp baktığımda tüm bölümleri düşünüyorum ve yine aynı düşünceye sahibim. Son bölümlerde parti sahnesini defalarca farklı açılardan gördük. Son durumda ise dizi öyle bir ilerledi ki herkes birbirini öldürmek istiyor. Öncelikle kimin kiminle iş birliği yaptığını ve kimi ortadan kaldırmak istediğini açıklamak istiyorum.

Merve Oya ve Elif'i ayak altından çekmek istiyor. Bunun için hem Elif ile hem de Oya ile iş birliği içinde. Gerçi Oya bu duruma hiçbir zaman sıcak bakmadı. Ama onca olaydan sonra yine de Merve'nin Elif ile beraber plan yaptığını aklına getirmiyor.

Mehmet'in Burcu yüzünden zehirlendiğini öğrenen Arzu'nun hedefinde Burcu var. Bunun için Pelin ile anlaşıyor ve şüpheli konumuna düşmemek için Pelin'den Burcu'yu öldürmesini isteyerek, karşılığında Merve'nin işini bitireceğini söylüyor.

Pelin ve Taylan çiftinin hedefinde Merve var. Pelin Merve'nin evliliği üzerinde oynadığı oyun sonrası deliye döndü ve Arzu ile anlaşma yaparak Burcu'yu öldürmeyi kabul etti. Taylan ise bu işi tek başına halletme taraftarı.

Burcu zaten en başından beri Arzu'dan kurtulmak ve saplantılı bir şekilde aşık olduğu Mehmet'i elde etmek peşinde. Ancak zehirlenme olayının ardından kendini biraz geri çekti ve Mehmet'in de ricası üzerine partiye gitmemeyi kabul etti. Burcu'nun kırılma noktası ise Pelin'in kendini zehirleyeceğini anlaması sonrası oluyor ve partiye gidiyor.

Elif hayatını mahveden Oya'nın ortadan kalkması için Merve ile anlaşıyor.

Bu durumda Mehmet ve Serhan'ın asıl amacı ise kızların geri dönülemez bir hata yapmasını önlemek. Ancak burada Edip'in son bölümlerde hiç renk vermediğini açıklamak istiyorum. Oya ile arası bozuk ve Merve'ye olan aşkını da ilan etti. Oya'nın herkesin öldürme planlarını bildiğini öğrendi ve buna rağmen partiyi yap dedi. Edip'in bunu demesindeki amaç bence bir planının olması. Ancak gerçekten Merve'ye aşık mı ve bu yüzden Oya'ya yüz çevirdi mi? Ya da aslında Edip her zaman Oya'nın yanında mıydı?


Ufak Tefek Cinayetler 32. bölüm (sezon finali) fragman analizine gelecek olursak; Oya sonunda Serhan'a Merve'nin kendisini kasten öldürmeye çalıştığını açıklıyor ve Serhan da oldukça sinirli görünüyor. Buna rağmen Merve'nin hala Aksak soyadından vazgeçmeye niyeti yok. Burcu'nun partiye gelmesiyle Arzu her şeyi anlayacak gibi duruyor, ancak Burcu'nun da artık bir planı var bence. Pelin ile iş birliği yaparak Arzu'yu kendi silahı ile vurmaya çalışabilir. Ama bence Arzu ölen kişi değil. Zaten Burcu, Mehmet ve Taylan'ın da ölmediğini biliyoruz.

Fragmanda dikkatimi çeken bir diğer ayrıntı Taylan'ın Merve'yi boğmaya çalışması oldu. Eğer bu sahne bir hayalden ibaret değilse, bence Edip tam o sırada odaya girecek ve Merve'yi kurtaracak. Yatak odasındaki hesaplaşmalarda Elif'in olmayacağını düşünüyorum. Bu durumda Elif partiden erken ayrılmış ve işini yarım bırakmış olabilir.

Dizinin ilk bölümlerinde hatırlarsanız maktullerin çok ağır bir bunalım geçirdikleri ve hastanede kontrol altında tutuldukları bilgisi verilmişti. Bu durumda kızlardan hiçbirinin ölmediğini düşünürsek onları bu denli etkileyebilecek tek ortak ölümün Edip'in ölümü olduğunu düşünüyorum. Bence partide tüm yüzleşmelerin ardından Edip'in Merve'yi kurtardığı sahnede ikisi baş başa kalacak ve Edip geçmişin intikamını ancak o zaman almayı istediğini Merve'ye gösterecek. Sonucunda ise Merve Edip'in ölmesine neden olacak. Davanın kapatılmasını ve aksamasını isteyen, bunu başarabilecek tek kişinin Merve olduğunu, hatta bunun için Taylan ve Pelin'in de yardım edeceğini düşünüyorum. Çünkü Merve'nin elinde onlara karşı büyük bir koz var.

Umarım Ufak Tefek Cinayetler yeni sezonda da aklımızı bu kadar karıştırır ve bizi yeniden bulmacaların içine sokar. Tüm bu düşüncelerimin sonrasında eğer katil ve maktul farklı kişiler çıkarsa o zaman gerçekten ters köşe olurum ve bu durum hoşuma da gider.

Ufak Tefek Cinayetler sezon finali fragmanı için tık!

Bu muhteşem tarifi Instagramda ve internette takip ettiğim bloglarda görmüş adeta büyülenmiştim. Ama ne yalan söyleyeyim yapmaya üşendiğim için hep erteleyip duruyordum. Ama bugün Pazar kahvaltısında bir değişiklik yapayım dedim ve bulut yumurta yapmaya karar verdim. Öyle kolay ve öyle muhteşem görünüşlü bir tarif ki bence herkes denemeli. Özellikle bu şekildeki bir yumurtaya çocukların bayılacağını düşünüyorum. O halde bulut yumurta nasıl yapılır bir bakalım...

Malzemeler;

2 yumurta (kişi sayısına göre arttırabilirsiniz)
Tuz

Bulut Yumurta Nasıl Yapılır?

Uzun zamandır buralara uğramadım biliyorum. ama bu sefer mükemmel bir tarifle çıkageldim. Tiramisu benim en sevdiğim tatlıların başında gelir. Genellikle hep Dr. Oetker'in hazır paket karışını alır ve o şekilde yapardım. Ama geçtiğimiz Cuma günü misafirlerim geleceği için ellerimle bol uğraşmalı porsiyonluk tiramisu yapayım dedim ve sonuç bence harika oldu. Elbette öncesinde internette bol bol tiramisu nasıl yapılır araştırması yaptım ve çeşitli bilgileri alarak kendimce yorumladım. Siz tarifi klasik tiramisu olarak da yapabilirsiniz. Ancak öyle yapmak isterseniz kek karışımına bir paket kabartma tozu eklemeyi ve keki daha sonra ortadan ikiye bölmeyi unutmayın. O zaman geçelim tarife;

Tiramisu Tarifi

Keki İçin; 

1 su bardağı toz şeker
2 yumurta
1,5 yemek kaşığı kakao
Bir çimdik tuz
Çay kaşığının ucuyla karbonat
Un
Yarım su bardağı süt
Yarım su bardağı sıvıyağ

Kreması İçin;

3 yemek kaşığı un
3 yemek kaşığı şeker
1 yumurta sarısı
4 su bardağı süt
200 gr labne

Islatmak İçin;

1 yemek kaşığı granül kahve
4 tatlı kaşığı portakal likörü (isteğe bağlı)
1 su bardağı hafif sıcak su

Tiramisu Nasıl Yapılır?

Öncelikle keki yaparak tarifimize başlamamız gerekiyor. bunun ilk adımı ise yumurta ve şekeri derince bir kaba alarak mikserle iyice çırpmak. Ardından sıvıyağ ve sütü ilave ederek biraz daha karıştırabilirsiniz. Son olarak tüm kuru malzemeleri bir elekten geçirip iyice homojen bir kıvam alana kadar karışımı mikserle çırpmaya devam etmelisiniz. Tüm bu işlemler bittikten sonra yağlı kağıt serdiğiniz fırın tepsisine karışımı yavaşça dökün ve bir kaşın yardımıyla eşit kalınlığa gelinceye kadar yayın. Önceden ısıtılmış fansız 180 derece fırına verin ve 10-15 dakika pişirin. (10 dakikadan sonra fırını açıp kürdanla kontrol etmeyi unutmayın, her fırın aynı zamanda pişirmeyebilir. Kekin yanmasını istemeyiz.

Kek piştikten sonra fırından çıkarıp dinlenmeye bırakabilirsiniz. Bu arada krema karışımını hazırlamak için unu ve şekeri bir tencereye alıp bir kaşık yardımıyla karıştırın. Ardından ocağın altını açın ve sütü yavaş yavaş dökmeye başlayın. Bu sırada çırpma teliyle karıştırmayı bırakmayın. Sütü döktükten sonra yumurta sarısını da karışımı çırpmayı bırakmadan ekleyin ve iyice yedirin. Hafif orta ateşte krema muhallebi kıvamına gelip kaynayana kadar karıştırmaya devam edin. Daha sonra ise ocağın altını kapatıp kremayı dinlenmeye bırakın. Aralıklarla karıştırın ve ılınmasını sağlayın. İyice ılındıktan sonra labneyi ekleyerek güzelce karıştırın. İşte kremamız hazır!

Kek dinlendiğine göre ıslatmak için hafif sıcak suyun içine granül kahveyi ve likörü ekleyerek karışımı hazırlayabilirsiniz. Daha sonra tiramisuyu yapacağınız bardaklardan birinin ağzı ile kekten yuvarlak parçalar ayırmalısınız. Verdiğim ölçüden tam 12 adet parça çıkıyor. Parçaları hazırladıktan sonra her bir parçayı kahveli sosa batırarak sosun iyice içine geçmesini sağlamalısınız. İlk kek parçalarını bardakların en altına dizdikten sonra bir kaşık yardımı ile krema karışımından ilave etmeli ve daha sonra ikinci kek parçalarını da kahve sosu ile ıslatarak üzerlerine tekrar krema koymalısınız. Son olarak kakao ile süsledikten sonra tiramisular yemeye hazır! Ama bence yemeden önce dolapta en az 2-3 saat dinlendirmek gerekiyor. Bçylece sos iyice içine işliyor ve kreması da kıvam alıyor.

Afiyet olsun!

Umarım tarifi dener ve çok beğenirsiniz.

Sizi bilmiyorum ama ben şimdiden yeni yıl ruhuna giriş yaptım bile! Bana bıraksanız Aralık ayına girdiğimiz an çam ağacımızı çıkarıp süslerdim ama canım kocam biraz daha bekle diyerek beni sabırsızlığımla baş başa bıraktı. Elbette bu günlerdir açıp açıp eski nostaljik yılbaşı müziklerini dinlememe engel değil. Ben bu şarkıları dinlerken neden bir playlist hazırlayıp blogumda paylaşmayayım ki dedim ve şimdi oturdum yılbaşı ruhunu yakalamanıza yardımcı olacak yeni yıl şarkılarını size sunuyorum. Umarım dinler ve beğenip benim gibi moda girersiniz. Sizin de böyle playlistleriniz ya da yılbaşında dinlemekten özellikle hoşlandığınız şarkılar varsa lütfen benimle paylaşın. O halde keyifli dinlemeler!

Andy Williams - It's The Most Wonderful Time Of The Year



The Twelve Days Of Christmas - Ray Conniff Singers



Santa Baby - Eartha Kitt



It's Beginning To Look Like Christmas - Bing Crosby



Jingle Bells - Mitch Miller & The Gang

üç kör fare...üç kör fare,
nasıl da koşuyorlar bak! nasıl da koşuyorlar,bak!

Kitabı tam da şu anda elimden bıraktım ve şimdi harfler önümde ama ne yazacağımı toparlamak için kendimle cebelleşiyorum.
Algernon'a Çiçekler okunması zor bir roman. 1959 yılında ilk kez yayınlanmış ve Nebula En İyi Roman Ödülü'nün de sahibi olmuş. Yazarın dilimize çevrilen başka romanı olup olmadığına baktım ama yine aynı romanın Kobay ismi ile çevrilmiş olduğunu gördüm. Daha fazla kitabını Türkçe çeviri ile okumak isterdim.

Çok düşük bir IQ seviyesiyle doğan Charlie hayatı boyunca insanlara kendini kabul ettirmek için tüm iyiliğini kullanan, buna rağmen en başta kendi ailesi olmak üzere kabul görmeyen 30'larında bir adamken, günün birinde bilim adamları için en iyi denek olacağı düşüncesiyle zeka seviyesinin artmasını sağlayacak bir ameliyatla gerçekten de gün geçtikçe daha zeki biri olmaya başlıyor.

Kitabın ana ironilerinden biri ilk sayfaları okuduğunuz anda bunda bir yanlışlık var demenize neden olacak bariz bir şekilde gözle görülebilen yazım yanlışlarıyla dolu olması. Sayfalar ilerledikçe anlıyorsunuz ki küçük bir çocuğun zeka seviyesine sahip olan ve ameliyatın ardından gittikçe zekileşmeye başlayan Charlie yazım yanlışlarını düzeltiyor, hatta anlaması zor kelimeleri yazı içinde kullanabiliyor. Aslında kitap Charlie'nin ameliyatın biraz öncesinde ve ameliyatın sonrasında başından geçenlerin bir güncesi.



Ailesi tarafından yok sayılan, annesinin sürekli değiştirmeye çalıştığı ve yeni bir kardeşi olunca evinden olmasına neden olan düşük zekası nedeniyle Charlie  hayatı boyunca hep zeki olmak istiyor ve bunu başardığı zaman ise aslında çevresindeki insanların kendisine hep acıyarak baktığını, hiiç arkadaşı olmadığını ve kendisiyle sürekli alay edildiğini anlıyor. Geçmişte yaşadığı travmatik olayları yavaş yavaş hatırlamaya başladığında ise o zaman anlamadıklarını anlayarak duygusal açıdan yaralar alıyor.

Charlie zeki olma idealini gerçekleştirdiğinde aslında başka bir adama dönüşüyor ve içinde bir yerlerde hala zeki olmayan ve sürekli gülümseyen Charlie  ile savaş haline giriyor. Tüm bunlar Charlie ameliyat olmadan önce aynı ameliyatın yapıldığı denek olan fare Algernon'da bir şeyler ters gitmeye başlıyor. Önceden Algernon kendisi için tasarlanmış oldukça karmaşık labirentleri kolaylıkla çözebilirken, gün geçtikçe tuhaflaşmaya ve daha az akıllı olmaya başlıyor. Charlie Algernon öldüğündeyse aslında ters giden şeyin ne olduğunu buluyor ve her gün Algernon'un mezarına çiçekler bırakmaya başladığında kendi sonuna da hazırlanıyor. Çünkü Charlie de Algernon gibi giderek tüm öğrendiklerini unutacak ve eski haline geri dönecek.

Kitapta öyle yoğun bir duygu var ki çoğu zaman gözlerimden yaşlar akmasını engelleyemedim. Charlie'nin yaşadıkları bizden, geçmişten, gelecekten ve tüm dünyadan bir şeyler. Belki de görmek istemediklerimiz, görmezden geldiklerimiz ve bir farkındalık oluşmasını engelleyen mükemmel dünyalarımıza çekilmemize neden olan duygularımız bizi insanlığımızdan uzaklaştırıyor. Bu gibi hayatı yansıtan kitapları her ne kadar okuması zor olsa ve duygusal bir çöküş yaşasam da okumayı çok seviyorum. Charlie ve Algernon'un birbirine bağlanmış kaderi bilinmeyi hak ediyor. Mutlaka okumalısınız, süper ve harika bir kitap demeyeceğim. Söyleyebileceğim tek şey gerçekten yaşadığınızı anlamak ve ne kadar şanslı olduğunuzu görmek için bu kitap güzel bir hediye.

Algernon'a Çiçekler yayınlandığı tarihten sonra birkaç kez sinemaya uyarlanmış. Kitabı okumadan önce de bunu biliyordum ama izlemeyi sonraya bıraktım ve sanırım ilk uyarlama olan Charly filmini izleyeceğim.

Umarım kitabı okur ve kitaplığınızın baş köşesinde ona bir yer ayırırsınız.

Kitabın sembolü: Kır çiçekleri
Kitabın altı çizilecek sözü: Hayat dediğin nedir ki? Labirentlerden oluşan bir kutu...
Kitabın mevsimi: İlkbahar
Kitabın müziği: Fazıl Say - Akılla Bir Konuşmam Oldu

Josh Malerman'ın Kafes kitabını bilmeyen yoktur. O kadar çok ses getiren bir kitap oldu ve o kadar iyi yorumlar okudum ki kitap hakkında Kafes'i okumadan önce büyük bir merakla Gölün dibindeki Ev kitabını çıkar çıkmaz satın aldım. Daha sonra annemin büyük ısrarı ile Kafes kitabını da okudum, ama onun yorumu daha sonra gelecek. Her ne kadar Instagram hesabımda kitap yorumunu kısaca yayınlamış olsam da blogumda da bu yoruma yer vermek istedim.

Kitabı büyük umutlarla aldığımı zaten söyledim. Çok ince bir kitap olduğu için daha ilk günden okumayı tamamladım. Ama çok sıkıldığımı itiraf etmeliyim. Yazarın diline diyecek yok, akıcı bir şekilde anlatıyor ve bolca betimleme yapıyor. Ancak konunun bu kadar sığ kalması ve bir türlü tutunacak dal bulamaması zamanımı boşa harcadığım hissini uyandırdı.

Kısaca kitabın konusundan bahsetmek gerekirse, Gölün Dibindeki Ev James ve Amelia'nın ilk randevularıyla başlıyor ve beraber kano ile gezintiye çıktıkları gün gölün ötesindeki dar bir girişten başka bir göl keşfetmeleriyle ilerliyor. kitapta başlarda bolca gizem olduğu için merak etmekten kendinizi alıkoyamıyorsunuz. 17 yaşındaki iki gencin henüz tomurcuklanmaya başlayan aşkları da tatmin ediyor.  Ancak kitap ilerlerken kendimi heyecan dolu bir hikaye için hazırladığım için bir türlü aradığımı bulamadım.

Kitap oldukça ince, ancak yine de çok uzatılmış. Gölün Dibindeki Ev'in bulmacası ne anlayamadım. Kitabın korkutucu ve gerilim dolu olduğunu söyleyenler de olmuş, ama ne yazık ki ben ne gerilim ne de korkmama neden olabilecek bir şey bulabildim kitapta. Kitabın sonunda James'in bulduğu ipucunun anlamı ne bilmiyorum. Zaten sonuyla ikinci bir kitabın geleceğini adeta duyurmuş yazarımız. Ama ben ikinci kitabı asla ve asla okumam.

Hafta sonu kafa dağıtayım diyorsanız okuyabileceğiniz türden bir kitap. Çok fazla beklenti içine girmemenizi öneririm. Keyifli okumalar!

Antik Mısır'a olan aşkım beni tanıyan herkes tarafından bilinir. Çocukluğumdan beri buna dair araştırmalar yapar, Tanrı ve Tanrıçaları öğrenmeye çalışır, hiyeroglif yazılarını her gördüğümde heyecanlanırım. Elbette bu durum kitap seçimlerimde de aynı heyecanla devam eder. Antik Mısır'a dair herhangi bir kitap benim için bir hazine niteliğindedir.

Aslında bu ilgimin doruklara çıktığı ilk seri Wilbur Smith'in Nehir Tanrısı kitabı ile başlayan uzun Mısır Serisi. Eğer antik şeylere dair ilginiz varsa ve bambaşka bir dünyaya sürüklenmek istiyorsanız mutlaka bu seriyi okumanızı öneririm.

Gelelim Amelia Peabody polisiyesi olarak da bilinen başladığım yeni serinin ilk kitabına;
(Seri 5 kitaptan oluşuyor.)
Kumsaldaki Timsah kitabını önceleri de görmüş içeriğine dair birkaç yorum okumuştum. Ama ancak birkaç ay önce yaptığım toplu kitap alışverişimde sepetime ekleyebildim. Birkaç hafta önce okumaya başlamama rağmen dün tam anlamıyla başına oturabildim ve sonunda bitirdim.


Kitap 32 yaşındaki kendini çirkin bulan, erkek mizacına sahip ve bir kız kurusu olarak görülen Amelia Peabody'nin babası öldükten ve mirası ona kaldıktan sonra dünyayı gezmek için çıktığı yolculuğunun bir durağı olan Mısır'da başından geçenlerden ibaret. Amelia Peabody yolculuğu sırasında Roma'da sokakta bayılmış halde bulduğu Evelyn'i yol arkadaşı olarak seçiyor ve böylelikle macera da başlamış oluyor. Kitapta bol romantizm, aksiyon ve komik olaylar var. Kısa sürede bitirilebilecek kafa dağıtmalık bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Ancak benim beklentimin bir kısmını karşılayamadığını söylemem gerekir. Gerçi kitabın polisiye bir dizi olduğunu bilerek aldım, ama yine de biraz olsun antik Mısır'a dair bazı hikayeler, keşifler, merakımı uyandıracak ve beni araştırmaya sevk edecek yeni bilgiler olmasını da umuyordum. Elbette yok değil, ama çok daha detaylı olabilirdi. Eğer bu amaçla kitabı okumak isteyenler varsa önceden uyarmadı demezsiniz.
Tüm bunlara rağmen yine de okunabilecek bir seri olduğunu düşünüyorum, Kumsaldaki Timsah kitabının ana konusu da aslında Amelia Peabody ve yol arkadaşı Evelyn'in Mısır yolculukları sırasında Emerson kardeşler ile yollarının kesişmesi, nihayetinde Emerson kardeşlerin bulundukları kazı alanına bir mumyanın dadanmasıyla bu oyunu oynayan kişinin kim olduğunu bulmaya çalışırken yaşadıkları olaylar diyebilirim.

Kitabı okurken bayan Amelia Peabody'in dilini çok seveceğinizi ve onun çoğu cümlesini gülümseyerek okuyacağınızı da temin edebilirim. Kendisi şemsiyesiyle insanları dürtmekten ve kendine yine bu şemsiye ile yol açmaktan hoşlanan sivri dilli bir hanım efendi. O halde keyifli okumalar!

  Kitabın sembolü: Şemsiye
  Kitabın altı çizilecek sözü:   Sevgilimin aşkı karşı yakada,
  Aramızda geniş bir su var
  Ve kumsalda bir timsah bekliyor.
  Kitabın mevsimi: Yaz
  Kitabın müziği: Faran Ensemble -    Dune (tık)